Ramses II., oft kallaður Ramses hinn mikli, var einn áhrifamesti faraó Egyptalands. Hann ríkti frá því um 1279 f.Kr. til 1213 f.Kr., sem gerir stjórnartíð hans að einni þeirri lengstu í sögu Forn-Egyptalands. Hann tilheyrði 19. ættarveldinu og er minnst sem mjög öflugs hershöfðingja og þá liggja eftir hann ótrúlegar byggingar sem enn má sjá leifar af í dag.

Á dögum Ramsesar voru Hittítar í Litlu-Asíu og Líbíumenn helstu óvinir Egypta. Áttu Hittítar og Egyptar í stöðugu stríði. Frægasta orrustan milli þeirra var við Kadesj um 1274 f.Kr., þar sem báðar fylkingar lýstu sig sigurvegara. Lauk átökunum með einum elsta þekkta friðarsamningi heims, sem Ramses II. og Hittítakonungur gerðu og staðfesti stöðugleika á svæðinu.

Ramses annar lét reisa mörg hof og minnisvarða. Af þeim eru hofin tvö í Abu Simbel þau frægustu. Minna hofið er tileinkað fyrstu eiginkonu hans, Nefertari, og var þetta í fyrsta skipti í sögu Forn-Egyptalands sem hof var byggt til þess að heiðra drottningu. Hið stærra lét hann byggja til minningar um sjálfan sig og var það skreytt myndum af afrekum hans. Er það grafið inn í klettavegg og skreytt með risastórum styttum af honum sjálfum. Þessar byggingar undirstrika völd hans og guðlega stöðu.

Ramses II. átti fjölmargar eiginkonur og afkomendur, en Nefertarí, fyrsta eiginkona hans, var sérstaklega dáð og fékk, eins og áður er nefnt, eigið grafhýsi í Konungsdalnum.

Þegar Ramses II. dó var hann á tíræðisaldri, en afar óvenjulegt var að menn lifðu svo lengi á þeim tíma. Hann var grafinn í Konungsdalnum en múmía hans fannst síðar og er nú varðveitt í Kaíró. Stjórnartíð hans markaði gullöld í sögu Egyptalands og hefur hann á margan hátt orðið að tákni um mátt og dýrð Egyptalands hins forna.