Konur án manna er nóvella eftir írönsku baráttukonuna Shahrnush Parsipur. Olli hún miklu fjaðrafoki þegar hún kom út árið 1990 og var bönnuð í Íran þar sem hún þótti fara gegn öllum pólitískum rétttrúnaði sem ríkti í landinu, þ.e. því sem stjórnvöld álitu rétt.

Í bókinni deilir höfundur á áralanga kúgun kvenna í heimalandi sínu og gefur konum rödd. Sagan er listilega vel skrifuð og er að margra mati meistaraverk. 

Í sögunni segja fimm ólíkar konur sögu sína þar á meðal auðug miðaldra húsmóðir, vændiskona og kennari. Þrátt fyrir ólíkan uppruna og örlög rata þær á endanum allar í nokkurs konar Edensgarð í útjaðri borgarinnar Teheran þar sem þær deila kjörum. Er um að ræða tímalausan stað þar sem þær sjálfar geta ákveðið örlög sín. Hjá þeim flestum hefur dvölin í garðinum það í för með sér að þær hafna karlmönnum og hjónabandi á ólíkum forsendum. Höfundur sækir mikið í dulfræði islam og íranska sögu. 

Parsipur þurfti að dvelja í fangelsi samtals í hátt á fimmta ár vegna skoðana sinna og skrifa. Hún flýði heimland sitt 1994 og settist að í Bandaríkjunum.