Kaflar
8. Hrafn biður Helgu fögru
Þegar Hrafn kom til alþingis hitti hann Skafta lögsögumann frænda sinn og bað hann um stuðning við bónorðið til Helgu fögru á Borg. Skafti hikar og spyr: „Er hún ekki áður heitkona Gunnlaugs ormstungu?“
Hrafn segir að árin þrjú séu liðin sem samið hafði verið um að hún biði eftir honum. Þeir fara þá til búðar Þorsteins Egilssonar og biðja Helgu fögru dóttur hans til handa Hrafni. Þorsteinn segist vilja halda öll loforð við Gunnlaug. Skafti fór þá fram á að mega koma með Hrafni í sömu erindum að ári, og Þorsteinn vildi ekki útiloka það: „Við munum þá sjá hvað ráðlegast þykir,“ sagði hann.
Gunnlaugur kom ekki heim þetta sumar.
Á alþingi árið eftir hitta þeir Skafti og Hrafn Þorstein Egilsson á ný og sækja málið fast. Þorsteinn kvaðst ekki vilja að dóttir sín yrði að deiluefni milli manna og því ætlaði hann að finna föður Gunnlaugs, Illuga á Gilsbakka, sem einnig var staddur á þinginu. Illugi gat ekki annað en samþykkt að Þorsteinn væri laus allra mála við Gunnlaug. Síðan gekk Þorsteinn til Skafta og þeir ákváðu að brúðkaup skyldi haldið á Borg seint um haustið ef Gunnlaugur kæmi ekki heim það sumar. Helga var ekki höfð með í ráðum enda var hún ekki á staðnum! En illa leist henni á þegar hún fékk fréttirnar: að hún ætti nú að giftast manni sem hún hefði aldrei séð!
Hvers vegna kom Gunnlaugur ormstunga ekki heim? Hann hafði haldið til Englands á ný um það leyti sem Hrafn fór til Íslands; og hann var hjá Aðalráði konungi um veturinn eins og hann hafði lofað honum [þriðji veturinn erlendis]. Vorið eftir vildi hann svo sigla á brott. En af því að ófriður vofði yfir vildi konungur halda í hirðmann sinn. Ekki kom þó til ófriðar en engu að síður var Gunnlaugur með konungi til næsta sumars [fjórði veturinn erlendis!]. Hann fer þá til Noregs og þar afþakkar hann boð um veturvist hjá Eiríki jarli og vill til Íslands að vitja Helgu.
Skafti lögsögumaður: Skafti Þóroddsson á Hjalla í Ölfusi, lögsögumaður (d. 1030)
búð: höfðingjarnir áttu hver sína búð á þingi þar sem þeir héldu til á þingtíma; veggirnir voru hlaðir, en tjaldað var yfir meðan á þinginu stóð.
búð: höfðingjarnir áttu hver sína búð á þingi þar sem þeir héldu til á þingtíma; veggirnir voru hlaðir, en tjaldað var yfir meðan á þinginu stóð.