Svæðinu sem kallaðist Mesópótamía var stjórnað af Súmerum frá því um 2700 til 2330 fyrir Krist og af Akkadíska heimsveldinu frá um 2334 til 2154 fyrir Krist.

Snemma á öðru árþúsundi fyrir Krist náðu konungar frá borginni Babýlon völdum í suðurhluta landsins þar sem nú er Írak.

Blómaskeið þess veldis var þegar Hammúrabí var konungur en hann ríkti frá 1792 til 1750 fyrir Krist.

Hammúrabí er einn frægasti konungur fornaldar, sérstaklega kunnur fyrir lög sín, sem nefnd eru Hammúrabí-lögin. Þessi lög voru meitluð í stein og eru eitt elsta þekkta lagasafn í heimi. Lög Hammúrabís einkenndust af meginreglunni „auga fyrir auga, tönn fyrir tönn“ en þar var áherslan á réttlæti og sanngjarnar refsingar, þó svo að þær væru mismunandi eftir stétt og stöðu fólks.

Á tímum Hammúrabís varð Babýlon mikilvæg miðstöð viðskipta, stjórnmála og menningar í Mesópótamíu. Hann sameinaði mismunandi borgríki í suðurhluta Mesópótamíu undir sinni stjórn og gerði Babýlon að valdamestu borg svæðisins.

Á hans dögum döfnuðu menning og vísindi sem lögðu grunninn að viðvarandi áhrifum Babýlóníu á nærliggjandi samfélög og síðar á vestræna menningu.

Hammúrabí og Babýlónska heimsveldið hafa átt stóran þátt í þróun laga, stjórnskipunar og félagslegs réttlætis í mannkynssögunni, og áhrif þeirra eru enn merkjanleg í lagasetningum nútímans.