Súmerar réðu  mestu í Mesópótamíu frá því um 2700 til 2330 fyrir Krist en þá var komið að Akkadíska heimsveldinu.

Akkadíska heimsveldið (um 2334–2154 f.Kr.) varð til á svæði sem nú samsvarar Írak. Þá lögðu Akkadíumenn undir sig borgir Súmera í Suður-Mesópótamíu.

Í kjölfarið varð til fyrsta stórveldi mannkynssögunnar með miðstýrðri stjórn.

Sá sem fór fyrir þessari sameiningu var konungur í borginni Akkad, Sargon fyrsti, og ríkti hann frá 2334–2279 f.Kr. Hann er einn frægasti konungur fornaldar, þekktur fyrir stjórnmálaleg klókindi og víðfeðma landvinninga. Hann stofnaði stjórnkerfi sem varð fyrirmynd annarra ríkja á svæðinu og mótaði varanlega sögulega arfleifð á svæðinu.

Akkadíumenn töluðu akkadísku, sem varð fyrsta þekkta semíska tungumálið sem notað var í umfangsmiklum opinberum gögnum og stjórnsýslu.

Þeir lögðu grunninn að skipulagðri stjórnsýslu, þar með talið miðlægum hernaðar- og embættismannakerfum sem höfðu mikil áhrif á síðari heimsveldi.

Þá eru Akkadíumenn þekktir fyrir vandaðar og áhrifamiklar styttur og minnisvarða sem sýna valdamikla og hetjulega mynd af konungum sínum.

Heimsveldi Akkadíumanna leið undir lok eftir u.þ.b. tvær aldir vegna innri átaka og innrása utanaðkomandi þjóða, en arfleifð þeirra lifði áfram í tungumáli, menningu og stjórnarháttum síðar í Mesópótamíu.